Rola i znaczenie tytułu mistrza w rzemiośle stolarskim
Zdobycie tytułu mistrza w zawodzie stolarza stanowi szczytowy punkt w hierarchii kształcenia rzemieślniczego i jest potwierdzeniem najwyższych kwalifikacji zawodowych. W polskim systemie rzemiosła tytuł ten nie jest jedynie honorowym wyróżnieniem, lecz formalnym dokumentem państwowym, który otwiera przed posiadaczem szereg możliwości prawnych, edukacyjnych oraz biznesowych. Dyplom mistrzowski jest powszechnie uznawany za świadectwo pełnego profesjonalizmu, głębokiej wiedzy teoretycznej oraz wybitnych umiejętności praktycznych, które wykraczają poza standardowe rzemiosło. Wymagania na mistrza stolarza są zatem skonstruowane w taki sposób, aby zweryfikować kandydata na wielu płaszczyznach, od czysto technicznej obróbki drewna, przez aspekty technologiczne i materiałoznawcze, aż po kompetencje związane z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz pedagogiką. Historycznie tytuł mistrza wiązał się z przynależnością do cechu i gwarantował jakość wykonywanych usług, co do dziś pozostaje aktualne w świadomości klientów poszukujących usług na najwyższym poziomie. Posiadanie tego tytułu buduje zaufanie społeczne i pozycjonuje rzemieślnika jako eksperta w swojej dziedzinie, który jest w stanie podołać nawet najbardziej skomplikowanym zleceniom, wymagającym nie tylko precyzji, ale także artystycznego wyczucia i inżynierskiego podejścia do konstrukcji.
Podstawowe kryteria formalne przystąpienia do egzaminu
Aby w ogóle móc myśleć o przystąpieniu do egzaminu mistrzowskiego, kandydat musi spełnić szereg rygorystycznych wymagań formalnych, które są ściśle określone przepisami prawa oświatowego oraz regulaminami izb rzemieślniczych. Podstawowym wymogiem jest posiadanie odpowiedniego wykształcenia oraz udokumentowanego stażu pracy w zawodzie. Najbardziej naturalną ścieżką jest posiadanie tytułu czeladnika w zawodzie stolarz lub w zawodzie pokrewnym, połączone z co najmniej trzyletnim stażem pracy w tym fachu po uzyskaniu tytułu czeladnika. Jest to czas niezbędny na doszlifowanie umiejętności nabytych podczas wstępnego etapu nauki oraz na zdobycie doświadczenia w realnych warunkach rynkowych. Istnieją jednak alternatywne ścieżki dla osób, które nie posiadają tytułu czeladnika, ale mają inne kwalifikacje. Przykładowo, do egzaminu może przystąpić osoba, która posiada wykształcenie średnie w szkole technicznej o profilu związanym z technologią drewna i przepracowała w zawodzie co najmniej dwa lata. Dopuszcza się również osoby z wykształceniem wyższym na kierunkach technicznych związanych z branżą drzewną, pod warunkiem odbycia rocznej praktyki zawodowej. W skrajnych przypadkach, dla osób bez kierunkowego wykształcenia, wymagany jest znacznie dłuższy, zazwyczaj sześcioletni okres wykonywania zawodu w ramach samodzielnej działalności gospodarczej lub umowy o pracę, co ma zrekompensować brak formalnej edukacji szkolnej poprzez bogate doświadczenie praktyczne.
Wymagany staż pracy i doświadczenie zawodowe
Doświadczenie zawodowe jest kluczowym elementem weryfikowanym przed dopuszczeniem do egzaminu, ponieważ mistrz stolarz musi wykazywać się biegłością, której nie sposób zdobyć wyłącznie z podręczników. Izby rzemieślnicze kładą ogromny nacisk na to, aby kandydat udowodnił ciągłość swojej pracy oraz różnorodność wykonywanych zadań. Staż pracy musi być udokumentowany w sposób niebudzący wątpliwości, na przykład poprzez świadectwa pracy, umowy o pracę, zaświadczenia od pracodawców rzemieślników lub, w przypadku osób prowadzących własną działalność, poprzez wpis do ewidencji działalności gospodarczej i dowody opłacania składek ubezpieczeniowych. Wymagania na mistrza stolarza w zakresie doświadczenia mają na celu wyeliminowanie osób przypadkowych, które posiadają jedynie wiedzę teoretyczną, a nie potrafią poradzić sobie z problemami występującymi w codziennej pracy warsztatowej. Podczas lat praktyki przyszły mistrz uczy się nie tylko obróbki materiału, ale także radzenia sobie z sytuacjami awaryjnymi, naprawy błędów, optymalizacji procesów produkcji oraz efektywnego zarządzania czasem. Wieloletnia praca pozwala również na wyrobienie tak zwanej pamięci mięśniowej oraz intuicji technologicznej, która jest niezbędna przy pracy z tak niejednorodnym i wymagającym materiałem, jakim jest drewno.
Procedura składania dokumentów w izbie rzemieślniczej
Proces ubiegania się o tytuł mistrza rozpoczyna się od złożenia kompletu dokumentów we właściwej terytorialnie izbie rzemieślniczej. Jest to etap biurokratyczny, ale niezwykle istotny, gdyż jakiekolwiek braki formalne mogą skutkować odrzuceniem wniosku lub opóźnieniem procedury egzaminacyjnej. Kandydat musi wypełnić szczegółowy wniosek o dopuszczenie do egzaminu, w którym podaje swoje dane osobowe, historię edukacji oraz przebieg kariery zawodowej. Do wniosku należy dołączyć oryginały lub poświadczone kopie świadectw szkolnych, dyplomu czeladniczego (jeśli kandydat go posiada), a także dokumenty potwierdzające wymagany staż pracy. Niezbędne jest również dostarczenie aktualnych fotografii oraz dowodu wniesienia opłaty egzaminacyjnej, której wysokość jest ustalana corocznie i zależy od aktualnych wskaźników ekonomicznych. Warto pamiętać, że izby rzemieślnicze mogą wymagać dodatkowych zaświadczeń, na przykład o odbytych szkoleniach specjalistycznych czy kursach BHP. Po złożeniu dokumentów następuje ich weryfikacja przez komisję egzaminacyjną, która ocenia, czy kandydat spełnia wszystkie ustawowe przesłanki do przystąpienia do sprawdzianu wiedzy i umiejętności. Dopiero pozytywna weryfikacja formalna otwiera drogę do ustalenia terminu egzaminu, który zazwyczaj składa się z etapu praktycznego i teoretycznego.
Zakres wiedzy teoretycznej z technologii drewna
Wiedza teoretyczna wymagana od kandydata na mistrza stolarza jest niezwykle obszerna i szczegółowa, wykraczając daleko poza podstawowe informacje o gatunkach drzew. Egzamin teoretyczny sprawdza głęboką znajomość anatomii i fizjologii drewna, w tym budowy mikroskopowej, układu słojów, oraz wpływu warunków siedliskowych na właściwości techniczne surowca. Przyszły mistrz musi doskonale rozumieć zjawiska fizyczne zachodzące w drewnie, takie jak higroskopijność, desorpcja, pęcznienie i kurczenie się, a także znać metody minimalizowania skutków tych procesów w gotowych wyrobach. Wymagana jest biegła znajomość wad drewna, ich klasyfikacji oraz wpływu na wytrzymałość i estetykę produktu końcowego. Ponadto kandydat musi wykazać się wiedzą na temat chemicznej ochrony drewna, znając rodzaje impregnatów, lakierów, olejów i bejc, a także zasady ich doboru w zależności od przeznaczenia mebla czy elementu konstrukcyjnego. Istotnym elementem jest również znajomość materiałów drewnopochodnych, takich jak płyty wiórowe, pilśniowe, MDF, HDF czy sklejki, oraz technologii ich obróbki i łączenia. Mistrz stolarz musi potrafić bezbłędnie dobrać odpowiedni gatunek drewna lub materiał zastępczy do konkretnego projektu, uwzględniając jego parametry wytrzymałościowe, twardość oraz odporność na warunki atmosferyczne.
Umiejętność czytania i sporządzania dokumentacji technicznej
Współczesne stolarstwo to nie tylko praca manualna, ale w dużej mierze praca inżynieryjna, dlatego jednym z kluczowych wymagań na mistrza stolarza jest biegłość w zakresie rysunku technicznego i dokumentacji projektowej. Na egzaminie mistrzowskim kandydat musi udowodnić, że potrafi samodzielnie sporządzić kompletny projekt wykonawczy mebla lub konstrukcji stolarskiej. Obejmuje to wykonywanie rzutów prostokątnych, przekrojów, kładów oraz detali konstrukcyjnych w odpowiedniej skali i z zachowaniem obowiązujących norm rysunkowych. Niezbędna jest umiejętność wymiarowania, oznaczania pasowań i tolerancji, a także stosowania symboli graficznych oznaczających rodzaje obróbki powierzchni czy kierunek usłojenia. Mistrz musi potrafić czytać skomplikowane projekty architektoniczne i na ich podstawie przygotowywać dokumentację warsztatową dla pracowników. Coraz częściej wymagana jest także podstawowa znajomość komputerowego wspomagania projektowania (CAD), choć tradycyjny rysunek odręczny nadal stanowi podstawę weryfikacji umiejętności wyobraźni przestrzennej. Umiejętność ta jest kluczowa przy komunikacji z klientem oraz architektami wnętrz, pozwalając na precyzyjne przełożenie wizji artystycznej na język techniczny zrozumiały dla wykonawców. Błędy na etapie dokumentacji są zazwyczaj najkosztowniejsze, dlatego od mistrza wymaga się w tej dziedzinie absolutnej perfekcji.
Znajomość maszyn i urządzeń stosowanych w stolarstwie
Profesjonalny warsztat stolarski wyposażony jest w szereg skomplikowanych maszyn i urządzeń, których obsługa, konserwacja i ustawianie należą do obowiązków mistrza. Wymagania egzaminacyjne obejmują szczegółową wiedzę na temat budowy i zasady działania obrabiarek skrawających, takich jak pilarki tarczowe i taśmowe, strugarki wyrówniarki i grubościówki, frezarki dolnowrzecionowe, wiertarki czy szlifierki szerokotaśmowe. Kandydat musi wiedzieć, jak prawidłowo dobierać parametry skrawania – prędkość posuwu, prędkość obrotową wrzeciona czy głębokość skrawania – w zależności od obrabianego materiału i rodzaju narzędzia. Istotna jest również wiedza na temat narzędzi skrawających: pił, noży, frezów i wierteł, w tym ich geometrii, materiałów, z których są wykonane (np. węgliki spiekane, stal szybkotnąca) oraz metod ich ostrzenia i regeneracji. Mistrz musi potrafić zdiagnozować usterki maszyn, przeprowadzić podstawowe regulacje oraz zadbać o właściwy stan techniczny parku maszynowego, co ma bezpośredni wpływ na jakość produkcji i bezpieczeństwo pracy. Coraz większy nacisk kładzie się także na znajomość nowoczesnych centrów obróbczych sterowanych numerycznie (CNC), które stają się standardem w nowoczesnych zakładach, choć stopień szczegółowości tej wiedzy zależy od specyfiki egzaminu w danej izbie.
Wymagania dotyczące organizacji pracy i kosztorysowania
Mistrz stolarz to nie tylko rzemieślnik, ale często także menedżer i przedsiębiorca, dlatego wymagania egzaminacyjne obejmują szeroki zakres wiedzy z dziedziny organizacji produkcji i rachunku ekonomicznego. Kandydat musi potrafić sporządzić rzetelny kosztorys wyrobu lub usługi, uwzględniając nie tylko koszt materiałów podstawowych i pomocniczych, ale także koszty robocizny, amortyzację maszyn, zużycie energii, koszty transportu oraz narzuty kosztów ogólnozakładowych i zysk. Umiejętność kalkulacji ceny jest kluczowa dla rentowności zakładu i utrzymania się na konkurencyjnym rynku. Ponadto mistrz musi wykazać się umiejętnością planowania procesu technologicznego, czyli ustalania kolejności operacji, doboru stanowisk roboczych oraz harmonogramowania prac w taki sposób, aby zapewnić płynność produkcji i terminowość realizacji zleceń. Obejmuje to także logistykę wewnątrzzakładową, gospodarkę magazynową oraz optymalizację rozkroju materiałów w celu minimalizacji odpadów. Na egzaminie mogą pojawić się zadania polegające na przygotowaniu zapotrzebowania materiałowego dla konkretnego zlecenia lub rozplanowaniu ustawienia maszyn w nowo projektowanym warsztacie w celu zachowania ergonomii i ciągu technologicznego.
Przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ochrony przeciwpożarowej
Praca w stolarstwie wiąże się z licznymi zagrożeniami, dlatego znajomość przepisów BHP i ochrony przeciwpożarowej jest traktowana priorytetowo podczas egzaminu mistrzowskiego. Kandydat musi znać regulacje dotyczące bezpiecznej obsługi maszyn, w tym stosowania osłon, popychaczy i innych urządzeń pomocniczych chroniących operatora przed kontaktem z narzędziami skrawającymi. Wymagana jest wiedza na temat czynników szkodliwych występujących w środowisku pracy, takich jak hałas, wibracje oraz pyły drewna twardego (np. dębowego czy bukowego), które są uznawane za czynniki rakotwórcze. Mistrz musi wiedzieć, jak zaprojektować i eksploatować systemy odpylania oraz wentylacji, aby zapewnić pracownikom bezpieczne warunki oddychania. Równie istotna jest ochrona przeciwpożarowa, ponieważ zakłady stolarskie są miejscami o podwyższonym ryzyku pożaru ze względu na obecność łatwopalnych materiałów, pyłów i lakierów. Egzaminowany musi znać rodzaje gaśnic i systemów przeciwpożarowych, zasady rozmieszczania dróg ewakuacyjnych oraz procedury postępowania w przypadku wybuchu pożaru. Dodatkowo wymagana jest znajomość zasad udzielania pierwszej pomocy przedmedycznej, szczególnie w przypadkach typowych dla stolarstwa urazów, takich jak amputacje, rany cięte czy ciało obce w oku.
Kwalifikacje pedagogiczne i szkolenie uczniów
Jednym z najważniejszych przywilejów wynikających z posiadania tytułu mistrza jest prawo do szkolenia uczniów i czeladników, co wiąże się z koniecznością posiadania odpowiednich kwalifikacji pedagogicznych. Aby uzyskać dyplom mistrzowski, kandydat musi ukończyć kurs pedagogiczny dla instruktorów praktycznej nauki zawodu. Kurs ten, trwający zazwyczaj kilkadziesiąt godzin, obejmuje zagadnienia z zakresu psychologii, pedagogiki, metodyki nauczania oraz prawa pracy w kontekście zatrudniania młodocianych pracowników. Mistrz musi rozumieć specyfikę rozwoju psychofizycznego młodzieży, potrafić motywować uczniów do nauki, rozwiązywać konflikty wychowawcze oraz indywidualizować proces nauczania w zależności od predyspozycji podopiecznego. Egzamin mistrzowski zawiera pytania sprawdzające wiedzę na temat konstruowania programów nauczania, oceniania postępów uczniów, prowadzenia dokumentacji szkoleniowej (dzienniczki praktyk) oraz zasad przeprowadzania instruktażu stanowiskowego. Jest to kluczowy element etosu mistrzowskiego, polegający na przekazywaniu wiedzy i tradycji rzemiosła kolejnym pokoleniom, zapewniając tym samym przetrwanie i rozwój zawodu. Bez zaliczenia części pedagogicznej nie jest możliwe uzyskanie pełnego tytułu mistrza, co podkreśla edukacyjną rolę tego stopnia awansu zawodowego.
Część praktyczna egzaminu mistrzowskiego
Część praktyczna egzaminu jest najważniejszym sprawdzianem umiejętności kandydata i polega na samodzielnym wykonaniu zadania egzaminacyjnego, zwanego często sztuką mistrzowską. Projekt ten jest zazwyczaj znacznie bardziej skomplikowany niż zadania na poziomie czeladniczym i wymaga zastosowania zaawansowanych technik stolarskich. Kandydat musi przedstawić komisji projekt wykonawczy, a następnie na jego podstawie zrealizować mebel lub element stolarki budowlanej. Ocenie podlega każdy etap pracy: od doboru materiału, przez trasowanie, obróbkę mechaniczną, wykonywanie złączy, aż po montaż, szlifowanie i wykończenie powierzchni. Komisja zwraca szczególną uwagę na precyzję spasowania elementów (często z dokładnością do dziesiątych części milimetra), czystość obróbki, zgodność wymiarów z dokumentacją oraz estetykę wykonania. Często wymaga się zastosowania tradycyjnych, trudnych złączy stolarskich, takich jak wczepy kryte, jaskółczy ogon czy czopy przelotowe z klinami, aby udowodnić biegłość w posługiwaniu się narzędziami ręcznymi, a nie tylko maszynami. Czas na wykonanie zadania jest ściśle określony i zazwyczaj wynosi kilka dni roboczych. Po zakończeniu pracy mistrz musi obronić swoją realizację przed komisją, odpowiadając na pytania dotyczące zastosowanych technologii i rozwiązań konstrukcyjnych.
Ochrona środowiska i gospodarka odpadami w zakładzie
Współczesne wymagania na mistrza stolarza uwzględniają także rosnącą świadomość ekologiczną i rygorystyczne przepisy dotyczące ochrony środowiska. Kandydat musi wykazać się wiedzą na temat zagospodarowania odpadów produkcyjnych, takich jak trociny, wióry, kawałki drewna oraz opakowania po chemii. Mistrz powinien wiedzieć, które odpady można wykorzystać energetycznie (np. do ogrzewania warsztatu, pod warunkiem posiadania odpowiednich pieców spełniających normy emisji), a które muszą zostać przekazane do utylizacji specjalistycznym firmom (np. odpady niebezpieczne, puszki po lakierach, szlamy ze szlifierek). Ważnym zagadnieniem jest także emisja lotnych związków organicznych (LZO) podczas lakierowania; egzaminowany powinien znać technologie pozwalające na ograniczenie tej emisji, np. poprzez stosowanie lakierów wodnych, kabin lakierniczych z filtrami węglowymi czy systemów odzysku lakieru. Znajomość przepisów dotyczących hałasu emitowanego do środowiska zewnętrznego jest również istotna, zwłaszcza jeśli zakład znajduje się w pobliżu zabudowy mieszkalnej. Egzamin sprawdza świadomość kandydata w zakresie zrównoważonego rozwoju, w tym korzystania z drewna certyfikowanego (np. FSC), co staje się coraz ważniejszym aspektem dla świadomych klientów i partnerów biznesowych.
Prowadzenie działalności gospodarczej i podstawy prawa
Mistrz rzemiosła jest zazwyczaj właścicielem małego lub średniego przedsiębiorstwa, dlatego niezbędna jest wiedza z zakresu prowadzenia działalności gospodarczej. Egzamin obejmuje zagadnienia związane z rejestracją firmy, wyborem formy opodatkowania (karta podatkowa, ryczałt, zasady ogólne, podatek liniowy), prowadzeniem księgowości oraz rozliczeniami z Zakładem Ubezpieczeń Społecznych. Kandydat musi znać podstawy prawa cywilnego w zakresie zawierania umów z klientami i dostawcami, w tym umów o dzieło i umów zlecenia. Szczególnie istotna jest wiedza na temat praw konsumenta, w tym zasad rękojmi i gwarancji na wykonane wyroby, oraz procedur reklamacyjnych. Mistrz musi potrafić zabezpieczyć swoje interesy prawne, konstruując precyzyjne umowy, które chronią przed nieuczciwymi kontrahentami. Ponadto wymagana jest orientacja w prawie pracy, jeśli mistrz planuje zatrudniać pracowników, w tym znajomość kodeksu pracy, zasad naliczania wynagrodzeń, urlopów oraz obowiązków pracodawcy wobec pracownika. Wiedza ta pozwala na bezpieczne i legalne funkcjonowanie firmy na rynku, minimalizując ryzyko kar administracyjnych i sporów sądowych.
Nowoczesne technologie i cyfryzacja w zawodzie stolarza
Mimo że stolarstwo jest rzemiosłem o wielowiekowej tradycji, wymagania na mistrza ewoluują wraz z postępem technologicznym. Współczesny mistrz nie może być oderwany od cyfrowej rzeczywistości. Oczekuje się od niego orientacji w nowoczesnych technologiach materiałowych, takich jak kompozyty drewnopochodne, materiały typu "solid surface" (np. Corian) łączone z drewnem, czy nowoczesne systemy okuć meblowych (systemy cichego domyku, elektryczne wspomaganie otwierania, systemy cargo). Wiedza na temat oprogramowania do projektowania mebli i wizualizacji wnętrz jest coraz częściej elementem weryfikacji, gdyż pozwala na lepszą komunikację z klientem i precyzyjne przygotowanie produkcji. Znajomość podstaw programowania maszyn CNC, nawet jeśli mistrz nie obsługuje ich osobiście, jest atutem pozwalającym na zrozumienie możliwości produkcyjnych i ograniczeń nowoczesnego parku maszynowego. Mistrz powinien również śledzić trendy we wzornictwie i technologii, aby móc doradzać klientom rozwiązania innowacyjne, energooszczędne i funkcjonalne, jak na przykład integracja oświetlenia LED w meblach czy systemy inteligentnego domu ukryte w zabudowie stolarskiej.
Koszty uzyskania tytułu i opłaty egzaminacyjne
Decyzja o zdobyciu tytułu mistrza stolarza wiąże się z koniecznością poniesienia określonych nakładów finansowych. Głównym kosztem jest opłata za egzamin mistrzowski, która jest regulowana przez Związek Rzemiosła Polskiego i waloryzowana w oparciu o przeciętne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw. Jest to kwota rzędu półtora do dwóch tysięcy złotych, choć może ulec zmianie w zależności od roku. Do tego należy doliczyć koszty związane z przygotowaniem do egzaminu, w tym ewentualne opłaty za kursy doszkalające (np. kurs pedagogiczny, który jest płatny oddzielnie), zakup literatury fachowej oraz materiałów niezbędnych do wykonania pracy praktycznej (drewno, okucia, lakiery). Jeśli kandydat decyduje się na wykonanie mebla z drogiego gatunku drewna egzotycznego, koszt ten może być znaczny. Należy również uwzględnić koszty pośrednie, takie jak dojazd na egzamin, ewentualny nocleg oraz czas wyłączenia z normalnej pracy zarobkowej na czas trwania egzaminów. Inwestycja ta jest jednak traktowana jako lokata kapitału w rozwój zawodowy, która ma przynieść wymierne korzyści w przyszłości poprzez wyższe stawki za usługi i prestiż firmy. W niektórych przypadkach możliwe jest uzyskanie dofinansowania do kosztów egzaminu z funduszy unijnych lub urzędów pracy, szczególnie dla osób bezrobotnych lub zakładających działalność gospodarczą.
Korzyści i uprawnienia wynikające z posiadania dyplomu mistrzowskiego
Uzyskanie dyplomu mistrza stolarza przynosi szereg wymiernych korzyści, które rekompensują trud włożony w przygotowania i koszty egzaminu. Przede wszystkim jest to najwyższy dokument potwierdzający kwalifikacje zawodowe w rzemiośle, uznawany nie tylko w Polsce, ale i w całej Unii Europejskiej (często wraz z suplementem Europass). Posiadanie tytułu mistrza buduje autorytet w oczach klientów, którzy często są skłonni zapłacić wyższą cenę za usługi gwarantowane pieczęcią mistrzowską, kojarzącą się z solidnością i tradycją. Uprawnienie do szkolenia uczniów pozwala na pozyskiwanie taniej siły roboczej w postaci młodocianych pracowników, których mistrz może wykształcić "pod siebie", tworząc z nich w przyszłości wykwalifikowaną kadrę pracowniczą. Zakłady szkolące uczniów mogą również liczyć na refundację wynagrodzeń młodocianych oraz premię za wykształcenie pracownika po zdanym przez niego egzaminie czeladniczym. Tytuł mistrza ułatwia także awans zawodowy w dużych firmach produkcyjnych, gdzie może być przepustką do stanowisk kierowniczych, takich jak kierownik produkcji, brygadzista czy technolog. Jest to również element budowania marki osobistej i prestiżu w lokalnym środowisku rzemieślniczym.
Podsumowanie drogi do mistrzostwa
Droga do uzyskania tytułu mistrza stolarza jest procesem długotrwałym, wymagającym i wieloaspektowym. Nie jest to jedynie formalność, lecz kompleksowy sprawdzian dojrzałości zawodowej, obejmujący wiedzę teoretyczną, biegłość manualną, kompetencje menedżerskie oraz predyspozycje pedagogiczne. Wymagania na mistrza stolarza są skonstruowane tak, aby wyłonić elitę rzemieślników, którzy będą strażnikami jakości i tradycji zawodu, a jednocześnie będą potrafili odnaleźć się w nowoczesnej gospodarce rynkowej. Kandydat musi przejść przez lata praktyki, nieustannego samodoskonalenia i nauki, aby w końcu stanąć przed komisją i udowodnić swoją wartość. Dla wielu stolarzy zdobycie dyplomu mistrzowskiego jest ukoronowaniem kariery i powodem do dumy, a dla ich klientów – gwarancją, że powierzone zlecenie zostanie wykonane zgodnie ze sztuką, z najlepszych materiałów i z dbałością o każdy detal. W świecie masowej produkcji mebli z płyty wiórowej, tytuł mistrza stolarza nabiera nowego znaczenia, stając się symbolem unikalności, trwałości i prawdziwego kunsztu, który przetrwa próbę czasu.